Zeolit

'Zeolit

ZEOLIT

1. Ogólna charakterystyka Nazwa "zeolit" pochodzi od greckich słów "zeo" (do zagotowania) i "litos" (kamień). Zeolity posiadają wyjątkowe właściwości fizyczne i chemiczne. Te cechy sprawiają, że są bardzo przydatne w różnych zastosowaniach, w tym agronomii, ekologii, niektórych procesach produkcyjnych, procesach przemysłowych oraz w kosmetykach. Również stosowanie z dużym powodzeniem w weterynarii i medycynie naturalnego materiału zeolitowego, klinoptylolitu, zostało udokumentowane wieloma badaniami. Z pochodzenia zeolity mogą być materiałami naturalnymi lub syntetycznymi. Są to minerały glinokrzemianowe ze sztywnymi strukturami anionowymi, posiadające kanały i wgłębienia. Wnęki te zawierają najczęściej kationy metali, które mogą zostać wymienione, lub mogą być wypełnione neutralnymi cząsteczkami, które również można usunąć i zastąpić. Większość naturalnych zeolitów jest pochodzenia wulkanicznego. Struktura mineralna oparta jest na AlO4 i SiO4, które tworzą czworościany, mogące mieć 1, 2 lub 3 atomy tlenu, więc istnieje szeroka gama możliwych struktur tworzących trójwymiarową sieć. Ta wyjątkowa cecha strukturalna jest podstawą ich mikroporowatej struktury. W oparciu o wielkość porów i właściwości absorpcyjne, zeolity są jednymi z najważniejszych nieorganicznych wymieniaczy kationowych. Różnorodność zastosowań zeolitów jest konsekwencją ich porowatej struktury: pory tworzą ujemnie naładowane kanały i wnęki, które są zajęte dodatnio naładowanymi alkaliami, i jednowartościowe alkalia (tj. Na+, K+) i dwuwartościowe (tj. Ca2+) jony grupy OH lub H2O, które mogą być łatwo wymienione przez inne cząsteczki i kationy z otoczenia. Stosunek Si / Al w zeolicie określa zdolność wymiany jonowej i przyciąganie kationów, które znajdują się wewnątrz porów i kanałów. Szeroko testowanym zeolitem nadającym się do zastosowań medycznych in vivo jest tuf klinoptylolitowy. Struktura klinoptylolitowa nie ulega zniszczeniu nawet po 12 godzinach ogrzewania w temperaturze 750 ° C. Zeolity o wyższej zawartości krzemionki, takie właśnie jak klinoptylolit, są również stabilne w kwasach. Ta stabilność strukturalna jest niezbędnym elementem w zastosowaniach in vivo. 2. Zastosowanie Klinptylolit to doskonały środek terapeutyczno-profilaktyczny stosowany jako jeden ze składników bazowych w wielu terapiach. Jak dotąd udokumentowano wiele wysoce pozytywnych skutków dla zdrowia zwierząt i ludzi po zastosowaniu materiałów opartych na klinoptylolicie. Ze względu na niezwykłe właściwości wymiany jonowej i adsorpcji klinoptylolitu oraz wynikające z tego efekty odtruwania okazał się przydatny w eliminacji różnych zanieczyszczeń z organizmu lub w poprawie stanu jelit. Systemowy efekt detoksykacji przypisywany suplementacji opartej na klinoptylolicie został doskonale udokumentowany, jednak nie wszystkie zaobserwowane pozytywne mechanizmy są do końca poznane. Naukowcy stawiają hipotezę, że można je przynajmniej częściowo przypisać przywróceniu homeostazy człowieka ze względu na lokalne właściwości detoksykacyjne w jelicie, uwalnianie rozpuszczonych form krzemionkowych z tufu klinoptylolitowego, który dostaje się z jelita do krwi, jak również działanie immunomodulacyjne klinoptylolitu (obserwowane miejscowe działania immunomodulujące klinoptylolitu obejmują indukcję odpowiedzi immunologicznych przez kępki Peyera) oraz możliwe pozytywne działania na populacje bakterii jelitowych za pomocą wciąż nieznanych mechanizmów. Badania i wieloletnie doświadczenia terapeutów wskazują na to, że te lokalne efekty mogą również się przekładać na ogólnoustrojową poprawę odporności i stanu całego organizmu. Zaobserwowane podczas badań i praktyki klinicznej korzystne efekty suplementacji zeolitem.: - Klinoptylolit może wiązać produkty przemiany materii, substancje zanieczyszczające, metale ciężkie, toksyny, szkodliwe środki farmakologiczne, jak również wszelkiego rodzaju substancje radioaktywne, neutralizuje je i ułatwia wydalanie z organizmu. - Usuwa szkodliwe metabolity będące efektem przemiany materii patogenów, dzięki czemu doskonale się sprawdza we wspomaganiu terapii antybiotykowych, odrobaczających, odgrzybiających, przeciw boreliozie. - Osłabia skutki uboczne chemioterapii i może wzmacniać lub przedłużać jej pozytywne działanie (umożliwiając zarazem przyjmowanie mniejszych dawek leku). - Ma działanie antyrakowe - zwalcza komórki rakowe. - Ma właściwości antybakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwgrzybiczne. - Posiada działanie przeciwutleniające, chroni organizm przed działaniem wolnych rodników, zanieczyszczeniami środowiska i przed efektami promieniowania. - Jest źródłem ważnych minerałów, zwłaszcza istotnych dla życia krzemionek koloidalnych (SiO2), wspomaga homeostazę mineralną, zwłaszcza w początkowych fazach niedoborów. - Niweluje negatywne skutki złego odżywiania. - Aktywuje struktury komórkowe, dzięki czemu wykazuje działanie odbudowujące (np. w przypadku uszkodzonych struktur), hamuje zużycie chrząstki stawowej, przeciwdziała kruchości paznokci i wypadaniu włosów, hamuje proces starzenia się, zwiększa elastyczność tkanki łącznej,zapobiega powstawaniu zmarszczek. - Ma działanie angiostatyczne, hamuje arteriosklerozę, zapobiega zwapnieniom (odkładaniu się kamienia) np. w aorcie. - Zwalcza trądzik i inne choroby skóry, doskonale radząc sobie zwłaszcza z grzybicami. - Wspomaga walkę z cukrzycą. - Wspiera proces zdrowienia w chorobach. - Aktywuje i zwiększa niespecyficzne i specyficzne reakcje immunologiczne. - Wspomaga radzenie sobie ze stresem. - Zwiększa wydajność procesów fizycznych i intelektualnych. - Zwiększa motywację i poprawia nastrój. - Wspomaga regulację równowagi mineralnej. - Przyczynia się do homeostazy w organizmie. - Reguluje przemianę materii i przywraca jej prawidłowy przebieg. - Reguluje funkcjonowanie układu krążenia, układu nerwowego, układu pokarmowego, nerek i narządów płciowych. - Reguluje skład krwi i funkcje krzepnięcia. - Kontroluje równowagę elektrolitową. - Reguluję zaburzoną równowagę lipidowo-białkową, przemianę materii węglowodanów oraz bilans wodny. - Normalizuje i reguluje florę bakteryjną jelit. - Uszczelnia jelita. - Zmniejsza bezsenność, łagodzi depresję, ułatwia zasypianie i wydłuża fazy snu. - Bezpośrednie nakładanie proszku przyspiesza gojenie się ran i regenerację skóry - Doskonale reguluje układ trawienny (znikają zgaga i problemy żołądkowe). Podsumowując – wielu naukowców, klinicystów, czy naturoterapeutów uważa, że preparaty zeolitowo- klinoptylolitowe są pierwszym wyborem przy detoksykacji organizmu, ze względu na swoją skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Powinny też towarzyszyć wielu terapiom celem poprawienia ich skuteczności i minimalizowania skutków ubocznych. Zeolit można z powodzeniem stosować do regulacji parametrów organizmu, zapewnienia homeostazy oraz podwyższenia odporności. Zeolit może również stanowić skuteczną ochronę przed wszelkimi stresorami środowiskowymi oraz negatywnymi skutkami stosowania nieodpowiedniej diety, lub złej jakości pożywienia. Kolejnym zastosowaniem zeolitu mogą być własnej produkcji kosmetyki i środki czystości w ekologicznych gospodarstwach domowych. 3. Bezpieczeństwo Zgodnie z dowodami naukowymi przedstawionymi do tej pory w literaturze można ogólnie stwierdzić, że materiały oparte na klinoptylolicie, w tym tak zwane substancje aktywowane, można uznać za bezpieczne dla konsumpcji in vivo. Podstawowa struktura klinoptylolitu jest uważana za biologicznie obojętną i nietoksyczną. EFSA wydała opinię ekspercką dotyczącą bezpieczeństwa naturalnego klinoptylolitu zeolitu. EFSA oceniła i udowodniła brak toksyczności zeolitu-klinoptylolitu przeznaczanego na karmę dla zwierząt w dawkach 10000 mg / kg. Doustne spożywanie tego typu zeolitu, ze względu na jego wyjątkową stabilność chemiczną, zdaniem EFSA, nie stanowi potencjalnego ryzyka dla zastosowań wewnętrznych. Pierwsza kompleksowa ostra, podchroniczna i przewlekła toksykologia materiału klinoptylolitowego in vivo została przeprowadzona przez zespół prof. Pavelića w 2001 roku. W tym przedklinicznym badaniu toksykologicznym, tribomechanicznie mikronizowany klinoptylolit oceniano w Instytucie "Ruer Bošković" w Zagrzebiu, zgodnie z normami i przepisami wymaganymi przez OECD. Klinoptylolit podawano zwierzętom jako proszek uzupełniający ich zwykłą dietę. Przeprowadzono badania toksyczności, określając test "graniczny", co oznacza, że wysokie dawki substancji były stosowane przez 15 lub więcej dni. Dwie dawki wybrano z testu "granicznego", 400 mg / myszy / dzień (3,2 razy wyższa niż dawka określona przez agencję regulacyjną) i 1000 mg / myszy / dzień (8 razy więcej). Ponownie obliczone z użycia przez ludzi były 10 i 25 razy wyższe niż przewidywane potencjalne dawki dla ludzi (60 g / 75 kg masy ciała człowieka i 150 g / 75 kg masy ciała człowieka). Wyniki wykazały, że "graniczne" dawki testowe substancji nie powodowały śmierci myszy, nie zaobserwowano też toksyczności. Przeprowadzono również klasyczne ostre, podostre i przewlekłe testy na szczurach i myszach. Podawanie doustne (w diecie) myszom i szczurom nie wykazało żadnych efektów ani zmian, które mogłyby być skorelowane z suplementacją tribomechanicznie mikronizowaną klinoptylolitu.Przeprowadzono również klasyczne ostre, podostre i przewlekłe testy na szczurach i myszach. Podawanie doustne (w diecie) myszom i szczurom nie wykazało żadnych negatywnych efektów ani zmian, które mogłyby być skorelowane z suplementacją tribomechanicznie mikronizowaną klinoptylolitu. Podobnie w innym badaniu przeprowadzonym przez Panel Ekspertów ds. Przeglądu Składników Kosmetycznych Unii Europejskiej naturalny klinoptylolit nie wykazał żadnego wpływu na zdolność reprodukcyjną samic szczurów i okazał się niegenotoksyczny w systemie testowym bakterii Ames. Bezpieczeństwo materiału potwierdzł również zespół profesora Ivkovicia. W badaniu u pacjentów z niedoborem odporności nie zaobserwowano żadnych reakcji niepożądanych na suplementację mikronizowanego klinoptylolitu. 4. Zeolit Globator Minerals Obecnie różne materiały zawierające klinoptylolit są stosowane w medycynie na całym świecie. Materiały te zawierają różne wartości procentowe klinoptylolitu, różne składy oraz różnią się uziarnieniem. Ponadto naturalne tufy zawierające klinoptylolit zawierają małe ilości innych pierwiastków śladowych, a klinoptylolit jest zawsze wstępnie nasycony różnymi kationami. Na+, Ca2+, Mg+2, i K+, które mogą być z łatwością uwalniane w procesie wymiany jonów. Naukowcy konstatują, że parametry te mogą nie być istotne dla zastosowań w rolnictwie lub przemyśle, natomiast zastosowania weterynaryjne i medyczne zdecydowanie wymagają wyższego poziomu kontroli jakości w produkcji zarówno surowców, jak i produktów końcowych. Na przykład właściwy proces wydobycia z odpowiednim procesem czyszczenia, przesiewania, odwadniania i mielenia wraz z badaniem elementarnym i mikrobiologicznym materiałów klinoptylolitowych można uznać za jedno z zasadniczych wymagań dla zapewnienia czystości i jakości końcowych materiałów przeznaczonych do zastosowania wewnętrznego. Uwzględniając formułowane przez wiodących naukowców w dziedzinie badań i Dla uzyskania jak największej czystości oraz pożądanej granulacji, zeolit mielony jest przez instytut stosujący najwyższe standardy jakościowe i dzięki temu produkt finalny zalicza się do klasy pudrów, a średnia wielkość cząsteczki to +/-5 μm. - Suszenie i sterylizacja. Niektórzy producenci, by zaoszczędzić na kosztach produkcji oraz uzyskać większą masę gotowego wyrobu, pomijają etap wygrzewania i suszenia. Zmielony zeolit jest dosuszany i sterylizowany w temperaturze 240 st. C, dzięki czemu produkt finalny jest wolny od wszelkich patogenów, a jego wilgotność to około 5%. - Badania Dostępne na rynku tanie zeolity nie posiadają najczęściej żadnych certyfikatów, a deklarowane na etykiecie parametry są niezgodne z prawdą. Przykładem jest deklarowana zawartość klinoptylolitu na poziomie 93-95% w zeolicie pochodzącym ze Słowacji. Niewiele jest na świecie złóż o tak dobrych parametrach i z pewnością nie należą do nich złoża słowackie, w których zawartość klinoptylolitu nie przekracza 65%. Niektóre złoża, jak na przykład amerykańskie cechują się natomiast zwiększoną zawartością metali ciężkich. Dlatego bardzo ważne dla konsumenta jest to, by mieć pewność, że towar który kupuje pochodzi z pewnego źródła i jest gruntownie przebadany. Każda partia gotowego wyrobu jest badana przez Politechnikę Lubelską. Zespół pod kierownictwem prof. Wojciecha Franusa bada uziarnienie, zawartość klinoptylolitu, skład mineralny oraz skład chemiczny z uwzględnieniem zawartości metali ciężkich. Dodatkowo Główny Instytut Górnictwa w Katowicach dokonał badań na radioaktywność zeolitu. - Ceny Rozpiętość cenowa dostępnych na rynku wyrobów zeolitowych jest bardzo duża. Niewidomej jakości i pochodzenia, nie posiadające żadnych certyfikatów ani badań produkty dostępne są już w cenie kilkudziesięciu złotych za kilogram. Jest to głównie tani zeolit pochodzący ze Słowacji, który nadaje się jedynie do zastosowań przemysłowych. Ceny produktów posiadających certyfikaty, dających nam pewność, że kupowany produkt jest zeolitem i gwarantujących jego jakość, zaczynają się od kilkuset złotych za kilogram. Ceny wysokiej klasy pudru zeolitowego są jeszcze wyższe.

Złóż zapytanie >